Zaterdagmiddag om 14.00 uur start de slotmanifestatie van onze landelijke actiedag ‘Stop afkoeling aarde’. Het spandoek is door Plot & Reproservice Van Gaal weer pico bello gefabriceerd. De bus waar van alles aan mankeerde volgens de RWD loopt ook weer als een zonnetje dus, ijs en weder dienende, stomen wij zaterdag probleemloos richting Amsterdam. Daar zal ik als directeur van het WNBF het volk toespreken waarna wij met de onlangs uitgebrachte WNBF-aansteker het klimaatverdrag van Kopenhagen zullen verbranden.

Het kan haast niet anders of de opkomst zal naar verwachting zijn. Hoewel, woensdag hield ik mijn betoog op het congres van De Groene Rekenkamer in Utrecht. Wetenschappers uit diverse disciplines en politici van de grote landelijke partijen waren daar bijeen om te spreken over klimaat, windmolens, kernenergie en wat al niet meer. En wie liep ik daar tegen het lijf? Het camerateam van GeenStijl. Gevolg: een interview met Rutger Castricum dat inmiddels op hun site te zien is. Omdat er nogal wat mensen naar die site kijken, lopen we het gevaar dat er meer mensen afkomen op de manifestatie dan de maximaal vijf die wij hadden ingecalculeerd. Hoewel, Rutger kreeg tijdens het interview een wonderschoon product van de natuur in zijn vizier. Ik sluit niet uit dat hierdoor de aandacht voor mijn verhaal geheel verloren gaat. Volkomen terecht overigens. Bekijk het filmpje en oordeel zelf.

Toen we woensdagochend onze bus parkeerden vlakbij de ingang van het Bella Center, zag het er allemaal wat grimmiger uit dan de dag ervoor. Honderden ME-ers stonden in slagorde voor het centrum. Het metrostation van het congrescentrum was gesloten. Alle bezoekers moesten een station verder. Dit betekende dat ze allemaal langs onze bus kwamen. Een mooie gelegenheid dus om een spandoek op te hangen. We kozen voor: “ Rising sealevel? Pull out the wales!”

Wat we toen niet konden bevroeden was dat de anti-globalisten het idee hadden opgevat om het Bella Center te gaan bestormen en dat ze al onderweg waren. Ik was, met journalist Paul Verstegen, amper in het perscentrum toen ik een SMS kreeg vanuit de bus. “het is hier oorlog, we zitten er midden in!”

Het was woensdag nagenoeg onmogelijk om het congrescentrum te bereiken. Maar liefst vijf checkpoints met zwaarbewapende ME moest ik passeren. Als je dan eindelijk binnen bent, krijg je nog een soort vliegveldcontrole. Al je spullen en je jas moeten in een bak en gaan door de scanner, zelf moet je door een poortje en vervolgens benen wijd en de armen in de lucht voor een controle met een metaaldetector die meteen begon te piepen omdat ik mijn WNBF-badge vergeten was in het mandje te doen. Onderweg naar het perscentrum wordt je perskaart nog minstens drie keer gecontroleerd. En dan ben je bijna op je plek en wat staat er voor de ingang? Een ijsbeer! Zonder perskaart! Dat kan blijkbaar allemaal zomaar als je een ijsbeer bent. Die komt gewoon aangewandeld bij een checkpoint en dan is ‘t van: “Laat maar door, ‘t is een ijsbeer”.