Er is weer bar weinig terechtgekomen van al mijn goede voornemens van een jaar geleden. Of beter gezegd: niets. En dat terwijl ik toch de lat niet al te hoog had gelegd. Want na dertig jaar mislukte voornemens, ben ik een paar jaar geleden eens goed gaan analyseren waar het nou aan lag. Het bleek gelukkig niet aan mij te liggen, maar aan mijn voornemens. Die waren simpelweg onhaalbaar.

Neem bijvoorbeeld het voornemen om te stoppen met roken. Dat is voor een roker niet te doen, ook al weet hij dat hij een hele grote kans loopt om vroegtijdig te overlijden. Vergelijk het met een zwemmer die wil stoppen met zwemmen. Dat lukt ook niet, terwijl hij verdomd goed weet dat er jaarlijks ontzettend veel mensen verdrinken. Hoewel het een sluitende redenering is, blijft toch het schuldgevoel aan me knagen. Roken is heerlijk, maar ik weet dat het ongezond is. En ik ken mijn verantwoordelijkheden als vader en echtgenoot. Het kan toch niet zo zijn dat bij mij in de eeuwige strijd tussen gevoel en verstand, altijd de laatste het loodje moet leggen?

Om toch een uitweg te vinden, ben ik gaan polderen. Net zolang concessies doen aan het gevoel en het verstand tot er een voornemen uitrolt waar beide partijen mee kunnen leven. Voor 2008 betekende dit dat ik me plechtig voornam om in dat jaar te gaan proberen om te stoppen met roken. Een heel mooi compromis waarbij de essentie van het goede voornemen toch overeind blijft. Een jaar later moest ik tot mijn spijt vaststellen dat het allemaal toch iets te kort door de bocht was geweest. Geen enkele poging had ik ondernomen om te stoppen. Blijkbaar zat er toch nog een zwakke plek in het compromis dus dan ga je weer aan tafel. Na lang wikken en wegen, geven en nemen, rolde er uit dat ik een onderzoek in zou gaan instellen naar de mogelijkheden om te gaan stoppen met roken. Vol goede moed begon ik het nieuwe jaar. Maar ja, hoe gaat het: je hebt van alles en nog wat aan je hoofd, je stelt het onderzoek een maandje uit en nog eens een maandje, dan is het alweer zomervakantie en voor je het weet is het jaar om en is er van het hele onderzoek niets terechtgekomen.

Nou ben ik niet het type dat gauw opgeeft. Doorzetten zit er bij ons van thuis uit ingebakken. Kan het niet linksom, dan maar rechtsom. Dus voor komend jaar heb ik me heilig voorgenomen dat ik misschien ga onderzoeken of er een onderzoek mogelijk is naar de mogelijkheden om te stoppen met roken. Lukt het dit keer weer niet, dan zal ik me erbij neer moeten leggen in de wetenschap dat ik er in elk geval alles aan gedaan heb wat menselijkerwijs van mij verwacht kon worden.

Ik wens u de allerbeste voornemens voor 2010!