Adobe Flash Player niet geïnstalleerd of ouder dan 9.0.115!

Nieuwjaarswens Inuit direct gehonoreerd.

Er is weer bar weinig terechtgekomen van al mijn goede voornemens van een jaar geleden. Of beter gezegd: niets. En dat terwijl ik toch de lat niet al te hoog had gelegd. Want na dertig jaar mislukte voornemens, ben ik een paar jaar geleden eens goed gaan analyseren waar het nou aan lag. Het bleek gelukkig niet aan mij te liggen, maar aan mijn voornemens. Die waren simpelweg onhaalbaar.

Het WNBF wenst u zo min

mogelijk leed toe in 2010.

Adobe Flash Player niet geïnstalleerd of ouder dan 9.0.115!

Een filmverslag van Theo Richel, oprichter van De Groene Rekenkamer. Wie alles wil weten over de andere kant van het klimaatverhaal, moet zijn website www.klimatosoof.nl zeker bekijken.

Begin dit jaar startte het WNBF zijn activiteiten. De natuur is er behoorlijk van geschrokken zoals u kunt lezen in onderstaand bericht dat gisteren verscheen in de dagbladen. Dit goede nieuws betekent echter niet dat we achterover kunnen gaan leunen. Want elk slachtoffer van natuurgeweld is er één teveel!

MUNCHEN - Natuurrampen hebben afgelopen jaar wereldwijd aanzienlijk minder schade aangericht dan in 2008. Door het uitblijven van grootschalige natuurrampen kwam de totale schade door stormen en aardbevingen uit op 50 miljard dollar. Dat is 150 miljard dollar minder dan een jaar eerder, zo meldde de internationale verzekeraar Munich. De natuurrampen eisten dit jaar ook minder mensenlevens dan gemiddeld. In 2009 kwamen ongeveer tienduizend mensen om door natuurgeweld. In de afgelopen tien jaar lag het gemiddelde jaarlijks op 75.000 slachtoffers.

Gisteren heb ik een vogel het leven gered. Fietsend door Keent zag ik hoe twintig meter voor me in de berm een havik vanuit het niets een merel aanviel, ruggelings aan de grond kluisterde en meteen op hem inhakte. Impulsief fietste ik op hem in terwijl ik hem toeschreeuwde: “Hé!, ben jij nou helemaal besodemieterd!”, waarop de havik geschrokken losliet en de merel paniekerig piepend het struikgewas in vluchtte.

Terwijl ik verder fietste gaf ik mezelf een schouderklopje voor mijn kordate optreden. Ik had een brute moord voorkomen en een duidelijk signaal afgegeven naar de dieren. Want het lijkt echt nergens op hoe die met elkaar omgaan. Geen enkel dier dat ’s morgens de ogen opslaat heeft ook maar de minste zekerheid dat het de avond haalt zonder verlies van leven, haven of goed. Ook onderling zijn ze het zelden eens, vliegen elkaar voortdurend in de haren en zelfs de meest basale fatsoensnormen worden genegeerd. Wat wij ‘vogelgezang’ noemen, blijkt in hoofdzaak neer te komen op bedreigingen en ordinaire scheldpartijen. En hoe honden elkaar afblaffen, is te schandelijk voor woorden.