Als mij gevraagd zou worden om een top drie samen te stellen van de meest stompzinnige figuren uit de geschiedenis van de mensheid, zou ik zonder dralen de kerstman bovenaan zetten. Ik heb een hartgrondige afkeer van die goedlachse dikzak. De onbenulligheid van deze door de Coca Cola Company gerestylde Sinterklaas is te stuitend voor woorden. Het edele paard is vervangen door een stel achterlijke rendieren, de mijter door een slaapmuts en de hersens door PUR-schuim. De man kan dan ook helemaal niks en weet nergens van. “Hó, hó, hó!” is al wat hij ons heeft mee te delen. Van goed of kwaad heeft hij geen besef. Of je het hele jaar door bezig bent geweest met soep uitdelen aan de armen of het hele jaar door niks anders gedaan hebt dan hoeren en snoeren; het is hem allemaal om het even. Van de kerstman krijg je dan ook geen cadeautje omdat je goed hebt opgepast, maar simpelweg omdat hij van de rotzooi af moet.

Niet alleen enige notie van het goede en het ware ontbeert de kerstman, ook het schone gaat hem zijn slaapmuts te boven. “Hó, hó, hó! “, iedereen is goed en alles is mooi. “Jingle bells” is dan ook zijn lijflied. “Jingle bells, jingle bells, jingle all the way...” Een normaal mens wordt al kriegel als hij het voor de eerste keer hoort, de kerstman draait het duizend keer per dag en vindt het elke keer weer helemaal fantastisch. En maar lachen. En maar cola drinken. Tenminste, overdag dan, als hij in beeld is. ’s Avonds bij thuiskomst, ergens op de Noordpool geloof ik, wordt een fles rum open geschroefd en gulzig in één keer naar binnen geklokt waarna hij zich nog even gaat vergrijpen aan de rendieren om tenslotte tevreden onder de dekens te rollen. En de volgende dag is het weer ‘hó, hó, hó!” Een kerststal heeft hij niet staan en een uurtje vrijmaken voor de nachtmis is er ook niet bij. Dat uitgerekend deze goddeloze figuur elk jaar opduikt met kerstmis en alles van waarde opzij duwt met zijn dikke pens, zijn bolle kop en zijn zuipneus, is ronduit misdadig. En wat me werkelijk zorgen baart, is dat hij steeds meer terrein wint in Nederland. Gelukkig is er hoop. Volgens de Groene Khmer verdwijnt binnen een paar jaar al het poolijs. Dat betekent eeuwig zwemmen voor de ijsbeer. Datzelfde lot zou de Kerstman dus ook wel eens beschoren kunnen zijn. Dus stoken mensen, al wat het hijsen kan!